อำนาจรัฐในการจัดเก็บภาษี (Jurisdiction to Tax)

Last updated: 19 มี.ค. 2567  |  88 จำนวนผู้เข้าชม  | 

อำนาจรัฐในการจัดเก็บภาษี (Jurisdiction to Tax)

อำนาจรัฐในการจัดเก็บภาษี (Jurisdiction to Tax)

อำนาจรัฐในการจัดเก็บภาษี

เหตุผลที่สำคัญประการหนึ่งที่ประเทศต่างๆ เข้าทำอนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษี

(“อนุสัญญาภาษีซ้อน”)

เป็นข้อตกลงระหว่างประเทศที่เจรจากันเพื่อขจัดการเก็บภาษีเงินได้รวมถึงมีการกำหนดความร่วมมือด้านภาษีระหว่างกัน ซึ่งในปัจจุบันประเทศไทยได้ทำข้อตกลงกับทางประเทศต่างๆ แต่สามารถสรุปหลักการเบื้องต้นได้ ดังนี้

  • หากผู้ลงทุนเสียภาษีในประเทศที่ต้นทางไปลงทุนแล้วไม่ต้องมาเสียภาษีในประไทยอีก
     
  • หากผู้ลงทุนมีการถูกเก็บภาษีในประเทศต้นทางที่ไปลงทุนแล้ว แต่ยังต้องเสียภาษีในประเทศไทย ให้เก็บเอกสารให้ครบถ้วน สามารถนำมายื่นเครดิตภาษีในประเทศไทยได้

1.1 การจัดเก็บภาษีตามหลักแหล่งเงินได้

ถ้าหากเรามีเงินได้หรือรายได้หรือรายได้ในประเทศไหน เราย่อมมีหน้าที่เสียภาษีให้กับประเทศนั้น

1.1.1 หลักแหล่งเงินได้กรณีของบุคคลธรรมดา

การจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามหลักแหล่งเงินได้ตามประมวลรัษฎากรของไทยเป็นไปตามมาตรา41 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งวางหลักว่า ผู้มีเงินได้จากหน้าที่งานหรือจากกิจการที่ทำในประเทศไทยหรือเนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย

1.1.2 หลักแหล่งเงินได้กรณีของนิติบุคคล

สำหรับการจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคลตามหลักแหล่งเงินได้ปรากฎตามประมวลรัษฎากรในมาตรา66

วรรคสอง มาตรา67 มาตรา76 ทวิ และ มาตรา70 แห่งประมวลรัษฎากร

1.2 การจัดเก็บภาษีตามหลังถิ่งที่อยุ่ผู้มีถิ่นที่อยู่

ในประเทศใดต้องเสียภาษีให้กับรัฐบาลของประเทศนั้น ไม่ว่าผู้นั้นจะมีแหล่งเงินได้เกิดขึ้นในประเทศใดหรือไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีสัญชาติของประเทศใดก็ตาม เพราะเมื่อบุคคลใดมีถิ่นที่อยู่ในประเทศใดแล้วย่อมได้ใช้บริการหรือได้รับประโยชน์จากรัฐ ในประเทศที่ตนเองมีถิ่นที่อยู่นั้น

1.2.1 หลังถิ่นที่อยู่กรณีของนิติบุคคลธรรมดา

ตามประมวลรัษฎากรของไทย นอกจากจะเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามหลักแหล่งเงินได้ตามมาตรา 41 วรรคหนึ่งแล้ว กฎหมายยังได้ขยายอำนาจการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามหลักถิ่นที่อยู่ด้วย

1.2.2 หลังถิ่นที่อยู่กรณีของนิติบุคคล

สำหรับภาษีเงินได้นิติบุคคล หลักถิ่นที่อยู่มิได้มีการบัญญัติไว้ได้อย่างชัดเจน หากแต่เป็นการตีความบทบัญญัติในมาตรา 66 วรรคหนึ่ง และวรรคสองแห่งประมวลรัษฏากร กล่าวคือ เมื่อมาตรา 66 วรรคสอง บัญญัติให้บริษัทต่างประเทศที่ประกอบกิจการในที่ต่างๆ รวมทั้งในประเทศไทยต้องเสียภาษีเงินได้เฉพาะจากกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการในประเทศไทยเท่านั้น

 

ที่มา : หนังสือสารพันปัญหาภาษีระหว่างประเทศ
แหล่งอ้างอิง : kasikornbank 

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้